kriebels

Ik heb last van kriebels, lentekriebels, welteverstaan.
Ik kan niet wachten, totdat de lente aanbreekt.
Eergisteren ,was het prachtig, zonnig weer en toen ik met de hond ging lopen, zag ik overal, crocussen, winteraconieten en sneeuwklokjes open staan. En de vogels zongen, alsof ze ook niet meer konden wachten.
Een vogel hoorde ik boven alles uit, zo mooi, zo helder, dat ik de richting van het geluid ben gaan lopen, om te kijken, wie de schitterende zanger was.
Na een tijdje speuren, had ik hem te pakken, althans, zag ik hem zitten.
Hoog in de boom, grijs en de grootte van een merel.
Ik vermoedde, dat het een lijster was. Thuis, op de pc, via Google, het geluid opgezocht en ja hoor, het was een lijster, die ik had gehoord.
Mijn zoon begon er een dag later ook over: Mam, ik heb nu een vogel horen zingen, zo mooi, achter bij de tuin.
Dat klopte, daar had ik de lijster ook gevonden.
Ja, dacht ik, nu zijn de eerste tekenen van de lente aanwezig, al is het vandaag weer erg koud, met een noordenwind.
 Nu het weer iets beter is, ga ik ook meer, met de honden wandelen, frisse lucht opsnuiven en schiet het creatieve er een beetje bij in.
Maar goed voor lijf en leden.

Wel kan ik de drang vaak niet weerstaan, om toch weer nieuwe hoekjes te creëren, of her en der wat te schuiven.
Zodra de zon zich om de hoek laat zien, ja dan.......................

Fijne nieuwe week, lieve bloggers en hopelijk, mooi weer.


Liefs,
Sarina

 Een broche

Prachtige witte Amarillys

 Een allerliefst popje, dat ik van mijn lieve vriendin Dorthe heb gekregen,

 Dit foto'tje, omdat mijn kleinzoontje van de week zei: Oma, dit is een kabouterkandelaar he? Die hebben kabouters altijd in hun hand, als ze naar bed gaan. Ik smolt

 Hoekje, met Maria beeld

Gewoon een hoekje, met "schatten"