eindelijk wat foto's

Er begint licht in de verbouwingsduisternis te komen.De shutters voor de ramen hangen, de vloer is bijna klaar en de planken in de keuken zijn opgehangen.Mannetje heeft zich een slag in de rondte gewerkt,met hulp van oudste.
Dan zit ik in de tuin,met een portie schuldgevoel,zo groot als de Eiffeltoren.Maar ik kan zo weinig doen, ja af en toe een plank vasthouden,of een meetlint,maar zodra de verfbus voor de dag komt, moet ik als een haas zorgen,dat ik uit de buurt kom, wil ik niet met barstende hoofdpijn en misselijkheid op bed liggen.
Dat is best balen,want ik heb zoveel kleine dingen, die ik graag wil schilderen.Sommige dingen kunnen met latex, joepieee, dat gaat wel,maar gewone verf, of het nu water of terpetinebasis is:een ramp
Maar zolang het mooi weer is, geen probleem, dan wordt er buiten geschilderd en dat scheelt een hoop.Nu de kamer bijna klaar is, wilde ik er natuurlijk een gezellig tintje aan geven.Ik zag op de markt prachtige pluimhortensia's staan.Omdat ik nog wat anders moest halen, zou manlief de bloemen kopen.Hoe heten die dingen ,vroeg hij.En door de hersenverweking, die onoverkomelijk optreedt,na maanden verbouwing, antwoordde ik: Pluimpapavers.Waarna manlief braaf de boodschap overbracht bij de bloemenman.Die keek, of hij het water zag branden,maar begreep al snel,wat hij bedoelde.Dus met de grote bos hortensia's en de opmerking:je wordt bedankt, pluimpapavers waren het niet,kwam hij bij me aan.
Bloos, schaam, bloos.

Maar ze zijn prachtig, zo zwaar, dat ik af en toe bang ben, dat ze uit de vaas vallen.



Fijne, nieuwe en vooral ,zonnige week gewenst,
Lieve groetjes,
Sarina