Achter het scherm geplakt

Gisteren de hele dag het nieuws,via internet, gevolgd, over de vreselijke busramp met de schoolklas.
Ik had het kippenvel op mijn lichaam, de hele dag.Wat verschrikkelijk,dat je als ouder zo lang in onzekerheid zit, zo'n doodsangst hebt,om het meest dierbare,dat je hebt, in dit leven.En dan de lood en loodzware taak, om je kindje te moeten identificeren.Hier past alleen diep,heel diep medeleven.

Zodoende kwam er weinig terecht,van alle huishoudelijke beslommeringen, ik zat aan de pc geplakt.
Maar de handen kunnen wel wapperen,tegelijkertijd,dus ik heb een hart gefrutseld,met kantjes en bandjes.

Restjes kant, ooit toebehoord aan een onderjurk(hahaha), nu los getornd en als restje gebruikt ,voor het overtrekken van het wit katoenen hart.
Verleden week had ik een oude letterbak gekocht,bij de kringloop, die we wit hebben gemaakt.Het is weer eens wat anders ,op de tafel in de kamer.
Tja, knutselen kan enorm verslavend zijn.Mijn ramen beginnen matglas te worden, de tuin gilt om onderhoud,ja wat doe je dan?
Juist,rolgrodijn half laten zakken, tuindeur dicht(was toch geen mooi weer) en.knutselen.
Maar nu zal ik er aan moeten geloven, beste blogzussen,dus na het weekend kom ik weer langs.
Groetjes,
Sarina

Kijk dit is nu genieten:hond Truus en Poes Pukkie,sluimerend op de bank, terwijl de zon in de kamer schijnt



Not in the mood,yesterday,to do anything in my house,due to the terrible coach accident, which left many little children dead and wounded,I made this little heart ,from leftovers.
I have been sitting behind the computer screen, all day, for news about the Belgian and Dutch children.
28 people died,22 of them children.
But I always have to craft something,even with tears in my eyes.
Now I really have to do some work in my home, because the windows are rather dirty and my garden is screaming for maintenance.
So I won't be here, till after the weekend,dear blogsisters.

Sarina